Flyleaf – Cassie

The question asked in order
To save her life or take it
The answer no to avoid death
The answer yes would make it
Make it

Do you believe in God
Written on the bullet
Say yes to pull the trigger
Do you believe in God
Written on the bullet
And Cassie pulled the trigger

All heads are bowed in silence
To remember her last sentence
She answered him knowing what would happen
Her last words still hanging in the air
In the air

Do you believe in God
Written on the bullet
Say yes to pull the trigger
Do you believe in God
Written on the bullet
And Cassie pulled the trigger

How many will die
I will die
I, I will say yes

Do you believe in God
Written on the bullet
Say yes to pull the trigger
Do you believe in God
Written on the bullet
And Cassie pulled the trigger

(Do you believe)
Do you believe in God (Do you believe)
Do you believe in God (Do you believe)
Do you believe in God
And I will pull the trigger

Lieve J,

Ik kan mezelf zo goed terug vinden in jou en ik weet niet of dat positieve of negatieve uitwerkingen heeft. Ik heb de beste gesprekken met jou, want jij zit met het probleem dat ik ook ooit gehad heb. En je probeert zo goed in mij te verplaatsen om mij te helpen – ik weet niet hoe ik je kan bedanken. Gewoon, omdat je altijd voor me klaar staat.

Meisje, wat ik in dit stuk vooral duidelijk aan jou wil maken is dat ik weet hoe jij je voelt. Hoe moeilijk die beslissing is en hoe zwaar hij weegt – al helemaal voor jouw schouders. Jammer genoeg is het niet uit te leggen wat het beste voor jou is.
Ik weet dat je de juiste beslissing zal maken – daar ben ik niet bang voor. Ik ben eerder bang dat zijn reactie jou kapot maakt. Dat je in diezelfde put zakt als waar ik inzit. Ik wil niet dat jij alles ook gaat meemaken. Jij verdient dat niet, want jij bent een veel te mooi en lief meisje.

Onze band samen is speciaal. We praten onregelmatig met elkaar en dat contact verwatert ook weer snel. Toch komt dat contact weer terug. Als het ware worden we naar elkaar toegetrokken wanneer we elkaar nodig hebben. Want we weten allebei hoe we elkaar moeten helpen. We hoeven geen schaamte gevoelens te hebben, want jij maakt dingen mee die ik meegemaakt heb. Je treed in mijn voetsporen, maar zorg je ervoor dat ik je niet meesleur?

Lieve <3,

(Naar aanleiding van de vraag: ‘Wat is de betekenis van liefde? die <3 me stelde terwijl we bij mijn familie waren.)

Liefde is houden van. Liefde is kippenvel krijgen van elke adem die op jouw lichaam neer dwarrelt. Liefde is een glimlach op je gezicht bij het wederzien van die persoon. Liefde is een kriebel in je maag bij elk woordje die diegene tegen jou zegt. Liefde is die geborgenheid die je voelt als je in de armen van die persoon gesloten zit – de wereld kan jou niets meer maken en je bent opgesloten in de wereld van de liefde. Liefde is een knoop in je maag hebben als je die persoon weer moet verlaten – voor nu.

Jouw vraag heeft me absoluut aan het denken gezet. Ik dacht altijd dat ik precies wist wat het nou betekende; liefde. Een gevoel dat je bij een bepaalt persoon hebt dat je telkens opnieuw wilt voelen. Je veilig voelen in de armen van die persoon en in een andere wereld leven als je bij diegene bent. Dat de liefde een andere wereld had die je alleen kon betreden als je echt verliefd was – anders werd je niet door de grote poorten toegelaten.

Maar toen je het me vroeg om het uit te leggen wist ik dat ik dingen over het hoofd gezien had. Dat beeld dat ik daarvoor nog had over liefde was niet compleet en ik durfde het niet uit te spreken – bang om iets te vergeten waardoor die perfecte wereld in rep en roer zou raken.

Liefde is een uitkomst van meerdere woorden bij elkaar – zoveel gevoelens uitgedrukt in één, klein woordje. Daarom is het ook zo moeilijk om jouw liefde voor iemand uit te leggen. Je kunt het uitdrukken in ‘ik hou van jou’, maar de mensen weten tegenwoordig niet meer wat houden van nou écht betekent. De kinderen op de basisschool gillen het tegen iedereen en de pubers op de middelbare school denken er ook niet bepaald over na wanneer ze het zeggen. Het lijkt wel een nieuwe hype te zijn.
Ik ben erachter gekomen dat die vier woordjes voor mij een grote betekenis hebben. Misschien zelfs zo zwaar dat ze het zelf niet kunnen dragen. De reden waarom ze zoveel voor mij betekenen is me nooit duidelijk geworden – ik heb het nooit makkelijk over mijn lippen gekregen.

De betekenis van liefde is nog steeds niet helemaal duidelijk voor mij. Wat wel voor mij duidelijk is, is dat die wereld waar je op dat moment in leeft geweldig is. Bijna net zo geweldig als de sprookjeswereld. Alleen heeft deze geen naam.

Bindingsangst

Het doet me pijn als ik vrienden met zijn of haar ‘liefde’ – van dat moment – samen zie.
Ik ga me dan afvragen waarom ik altijd zo moeilijk moet doen over een relatie. Waarom ik het zo moeilijk vind om mezelf te binden. Om mezelf bloot te stellen – te praten over hoe ik me voel. Dat is niet alleen in een relatie zo, maar ook in vriendschappen. Zelfs in vriendschappen voor al zeven jaar.
Wat in mijn leven heeft ervoor gezorgd dat dat zo moeilijk voor mij is? Jammer genoeg kan ik daar niet achter komen.

Naast mijn angst om mezelf te binden wil ik niets liever dan samen zijn met iemand waar ik meer voor voel dan vriendschap. Ik wil gek worden van mijn gemengde gevoelens die ik alleen bij diegene heb. Ik wil in zijn armen sluiten als hij slaapt en mezelf afvragen hoe lang dit nog zal mogen duren. Hopend dat het niet over waait, want ik wil deze gemengde gevoelens niet loslaten. Ik sta het niet toe als de wind hem van me weg wilt halen.

Hoe is het mogelijk dat mensen twee gevoelens hebben die zo verschillend van elkaar zijn? Eigenlijk zijn ze gewoon het tegenovergestelde van elkaar.
Soms wil ik weer gevoelloos zijn, want zeg nou zelf; gevoelens maken de mensen altijd weer kapot.

Welkomstwoord

Hoi,

Ik ben benieuwd hoe lang ik het volhoud om dit weblog regelmatig te updaten. Ik ben er nooit een heldin in geweest en ik vrees dit keer ook voor het ergste.

Ik schrijf brieven aan vijf verschillende personen. Waarom ik dat doe? Ik heb met oud en nieuw een stuk over tweeduizend zeven geschreven en hoe ik dacht dat tweeduizend acht zou gaan worden. Die heb ik naar het Engels vertaald om naar bepaalde op te sturen – de personen zelf doen er niet toe. Ik had er totaal niet bij nagedacht dat daar dingen instaan die ik nog nooit uitgesproken heb; tegen niemand. En ik vond het rot dat zij er zo achter moest komen. Ze heeft me toen gevraagd waarom ik haar niets gezegd heb, want ik weet maar al te goed dat ze altijd naar me wil luisteren – als ik dat nodig heb. Maar het probleem is: ik heb dat niet nodig. Ik hoef niet over mezelf te praten – dat hoort gewoon niet bij mij. En ik ben er ook niet bepaald goed in. Daarom ga ik het in brievenvormen doen die ik hier neerzet zodat ik het niet apart naar iedereen moet sturen of iedereen apart moet uitleggen wat er nu precies met me aan de hand is.

De personen waar ik het over heb en waar ik naartoe schrijf houd ik anoniem. Zelf hoef ik niet anoniem te blijven – het lijkt me sowieso onwaarschijnlijk dat je hier als een wildvreemde op zit, maar goed; alles kan tegenwoordig. Ik schrijf dus niet in volledige namen, maar ik zet elke keer de voorletter neer. Jammer genoeg heb ik veel mensen met dezelfde voorletter en ik heb geen zin om voor iedereen iets te gaan bedenken. Als ik het nodig vind dat je weet dat het over jou gaat hoor je wel iets van me en anders blijft het voor jou ook gewoon een raadsel.