Between these walls

Between these walls I used to live
Without receiving

So much that I had to give
Between these walls

Elke keer als ik mijn kamer instap gaat er een rilling over mijn lichaam – ik kan er niet meer binnenlopen zonder te bedenken dat we daar zo hard hebben staan schreeuwen naar elkaar. Tussen die vier kleine muurtjes waardoor het extra hard aankwam; voor ons allebei. Tussen deze muren kan ik nooit meer normaal slapen, niet zonder erover na te denken voordat de nacht me omhelsd.
Deze ruzie heeft me geraakt – terwijl we nog maar op het begin van onze weg zijn. Ik snap het niet; wat is er met me gebeurd? Waarom ben ik zo snel bang dat het fout gaat… Normaal gesproken zou ik me er op dit moment helemaal niet druk om maken en het liefste vrienden blijven, maar bij jou weet ik gewoon dat vrienden zijn niet genoeg is.
Ik wil meer.

Comfort, feed, embrace, love and protect me
Ain’t that what I’m here for
You said you would die for me, remember

Waarom heb je me dan laten vallen? Na die ruzie heb je geen contact meer met me gezocht, maar laat me dan in ieder geval weten waarom je niets meer van je laat horen. Ik ga me zorgen om je maken. Wil je nadenken over wat we tegen elkaar zeiden of wil je me hiermee duidelijk maken dat je me eigenlijk niet meer nodig hebt? Ik weet niet wat ik ervan moet denken en ik wil je ook niet opdringen – je vertelt het me wel, hopelijk.

How come it feels so cold
Every time you step into this room
Why does it feel so cold
I’m freezing

Bij elke adem die mijn oorschelp raakte; ging er een langzame rilling over mijn lichaam. Bij elke aanraking schreeuwde mijn lichaam om meer. Bij elke glimlach gingen mijn vlinders in mijn maag tekeer. Bij elke ontmoeting wilde ik je niet meer laten gaan. Bij elke klank uit jouw keel overspoelde mijn hoofd over van gedachtes – ik kon je niet meer uit mijn hoofd krijgen.
Maar ik snap niet waarom we dan zo’n heftige ruzie hebben gekregen. Waar ligt dit aan? Ik blijf het me maar afvragen. Allebei zijn we er niet vrolijker van geworden of hebben we een opgelucht gevoel – eigenlijk ging het ook nergens over, maar het is gebeurd.

How come it feels so cold every time
Comfort, feed, embrace, love and respect me
Just respect me, just respect me
How come it feels so cold every time

Respecteer me, dan respecteer ik jou. Ik zal je beloven dat ik je niet minder waardig zou behandelen, want jij bent meer waard dan jij denkt. Meer dan jij waard wilt zijn. Het liefste wil ik je in een glazen kast zetten en er dan elke seconde van mijn vrije tijd naar staren alsof het porselein is. Bang om het aan te raken en het daardoor te breken.

Baby, love me
Baby, love me
You love me, yeah
Oh love me, yeah
Just love me, yeah.

~ door Laylainwonderland op april 6, 2008.

2 Reacties to “Between these walls”

  1. Helleuw.

    I looove deze tekst.
    Yeah.
    Oeeh, dat stond ook in dat tekstje; ‘Yeah’
    Ik ben gewoon hip 8)
    Muwhaha.
    sorry, erg serieus reageer ik hier niet op. Maar je schrijft super goed en dat moet je vooral blijven doen.
    Dus niet stiekem ophouden ofzo hè? ^^

    Is deze reactie goed genoeg? Je weet dat ik er slecht in ben xD.
    byebye, en schrijf ze!
    xx

  2. Omg Layla, jij schrijf écht super goed weet je dat? o.o
    De stukjes zijn niet te lang en niet te kort en ja, ik vind ze echt echt vet. <3
    En die zinnen die je erin hebt staan zijn echt heel mooi, dus ga zo door! ^^

Reageer